//WL2K Muxia naar Muros.

Dag allemaal, moet de komende dagen het even doen met de hf-installatie derhalve geen beeld materiaal, deze zal ik er later wel weer tussen plakken.

Volgend de weerkaarten zouden we ’s morgens nog noordenwind kracht 5 bft. krijgen en vervolgens na het middaguur afzwakken naar veranderlijk 2 bft.
Dit houdt voor ons in op tijd weer op staan, om van bovenstaande maximaal gebruik te maken.
Om 6.35 U verlieten we de haven van Muxia en volgden zoals Hilda het uitdrukt ” het paarse lijntje” op het plotterscherm.
Dit is dus de van te voren uit gezette route op de computer en later overbreng naar de plotter.
Hierdoor kan ik rustig de route controleren op ondieptes en eventuele lichtenlijnen van bakens en vuurtorens. En ook ik moet toegeven zo’n plotter is een perfecte navigatie ondersteuning. Je wordt er trouwens wel ontzettend lui en makkelijk van.
Als je het navigeren vergelijkt met een aantal jaren terug met gegist bestek maken en vervolgens tijd, log, drift en stroming bijhouden en vervolgens intekenen in de kaart en hopen dat het allemaal goed uit kwam.
Dat is passe, voor de kleinere tochten houden we wel een journaal bij met tijden en gps gegevens en barometerstanden, maar alleen op de meerdaagse tekenen we het in op de papieren kaarten.
Dat vind ik dan wel belangrijk, want o wee als je apparatuur de geest geeft, dan wil je toch wel ongeveer weten waar je bent.
Afijn tot aan de aanloop van de Ria Muros gezeild en toen viel de wind gewoon weg….. nada niente, alleen nog heftige deining nou dan de motor maar aan.
Van dat rollen kun je toch een partij beroerd worden en dan is het “visjes voedertijd”. Na een half uurtje is Hilda ook maar naar binnen gegaan, pitten.
Naar mate ik dichter bij de monding van de Ria kwam nam de wind ook toe, en jawel op de kop. In de ingang was het toegenomen tot 6 bft. en vlagen naar 7. ( 25-32 knopen)
Ook de golven bouwden zich weer op, maar eerst is het een heksenketel, doordat de zeedeining en Ria golven haaks op elkaar stonden, maar achter de buiskap in de luwte en waar je droog blijft geen punt.

Het was een paar uurtjes hakken, maar uiteindelijk bij de ankerplek aangekomen 3 mijl ten noorden van Muros aan hoger wal en een zandstrand.

ankeren baai muros
De eerste ankerpoging bleek na een half uurtje niet zo succesvol, want bij vlagen (6 a7 bft. was nog steeds aanwezig) gingen we aan het krabben, was op zo’n moment net binnen en dan hoor je het anker over de bodem schuiven.
Doordat ik een “voorloop kettinkje” van 43 meter heb, geeft deze elk geluid door aan het schip, als een snaar op een gitaar ;-).

Hadden een beste partij kelp bij het ophalen aan het anker, dus dichter en in het midden van het zandstrand nog eens een poging gedaan.
Hier hadden we grip en hebben er ook 2 nachten en dagen vol gehouden, je slaapt wel onrustig vooral de eerste uren, het vertrouwen moet groeien.

De derde dag zouden we nog meer wind krijgen en dat vond ik te gortig, mijn wederhelft ook hoor, dus op naar de Marina van Muros.
Nou een mooi plekje uitgezocht en eerst het schip opgeruimd en aan de prik (walstroom) gelegd.
Hierna wilden we aan wal, ons in schrijven bij de havenmeester en daarna ergens eten.
Eenmaal voor het hek konden we er niet uit, deze moest met een sleutel geopend worden, verdorie en nu?
Na een tien minuten kwam de havenmeester ons “bevrijden”, nors zei meneer dat we verzaakt hadden hem per marifoon op te roepen.
Ik stond even paf (dit heb ik nog nergens meegemaakt) en wilde “zijne excelentie” net tot zijn enkels toe afbranden, nam Hilda het woord (die kent mij hihi).
Die begon dat we we het niet wisten en dat daar ook niet aangedacht hadden, hiervoor onze excuses en sorry, bla die bla etc. etc.
We konden vervolgens ons inschrijven en kregen de begeerde sleutels 3 stuks notabene, een control freak dus, waar ken ik dat toch van.
Muros voor spaanse begrippen een toeristenstadje voor spanjaarden, want veel buitenlanders hebben we hier buiten de zeilers niet gezien of gehoord.

We hebben alles hier op loopafstand: Supermarkt 300m, Restaurants 200-800m, Bank met flappentapper 300m.

Hilda kan het niet laten even met een collega babbelen.

apotheek2
Eenmaal achter de voorgevel van de boulevardzijde, weer de smalle keienstraatjes, steile trappen en pleintjes met cafe’s en terrasjes.
Hier was het vandaag bomvol vanwege de wind en hier in de luwte was het in het zonnetje goed toeven.
Grappig detail vindt ik altijd die chaotische bekabeling langs de gevels, het blijft lastig spitten in de rotsgrond.

muros steeg

Terwijl ik dit schrijf is het buiten hommeles, hoor sirenes en het lijkt wel of hier de oorlog uitbreekt aan de overzijde. Heftig kanonvuur en geweerschoten.
Vragen aan onze buren die helemaal niet onrustig zijn, wat hier in vredesnaam aan de hand is.
Oh dat is vuurwerk. Hilda: Is er hier een feestje? Antwoord: Het is altijd feest hier in Galicia. Haha.

 

 

Auteur: Thom

Bouwer en zeiler!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s