Van Combarro naar Porto Novo en door naar Ria Alden.

Voor het eilandje voor Combarro hebben we een heerlijke rustige nacht gehad.

Viveiro 1

Onderweg zagen we de nodige viveiros weer en het lijkt wel of de vissers de hele ria er mee vol willen bouwen zoveel liggen er.

In de marina van Porto Novo is het een drukke boel, vissers en ferries en rondvaart boten en de nodige recreanten die erin en uit varen.

Wij zijn blij een plekje te kunnen krijgen, zodat we weer eens de boel op kunnen ruimen en de voorraden weer aan te vullen.

PortoNovo_wasdag

De komende week hebben we veel ankeren in de planning en dan wil je voldoende vers voedsel en water aan boord hebben.

Op de wal stuiten we direct op de kermis en dat beloofd dus wat lawaai voor de komende avond.

Hebben eerst wat gegeten bij een restaurant en hierna de promenade die volgebouwd stand met standhouders afgelopen.

Nou Hilda kon lekker struinen en als je niet op let ben je elkaar zo kwijt.

Ook  een grote supermarkt gezien onderweg, die hebben we de volgende dag  bezocht.

Deze was ruim gesorteerd en zodoende konden we zwaar beladen richting de boot terug. Hilda had zo’ n “oma” roltas gekocht en toen ik dat ding de eerste keer zag, dacht ik moet dat nou.

Maar dat apparaat blijkt verrekte handig voor zware boodschappen, en deze hoeven dan niet op de rug of aan tasjes aan de handen gedragen te worden.

Wifi in deze haven is een irriterende bezigheid, dus maar geen blog bijhouden.

Wat de kermis en brallende megafoons aan gaat, die stopten om 04.23 u.

Niet veel geslapen die nacht, ik weet dat ze langer doorzetten in Spanje, maar dit….. was wel erg gortig.

Ben ik nou een ouwe zeur aan het worden??????????

Ik heb genoeg whiskey aan boord, maar ja altijd weer die te krappe schedel de volgende dag. Dus laat maar even doorbijten, de volgende nacht hopelijk beter.

’s Middags om een uur of drie naar de “overkant’ gezeild en zijn we de Ria Aldan ingedoken.

Eerst goed gekeken of dit ogenschijnlijk slapend dorpje geen verrassingen voor ons in petto had en toen anker neer.

Heerlijk wat een verademing, rust.

RiadeAldan_Man wat een lienen.

Een beetje zee deining stond er wel, maar dat kon de pret niet drukken.

Na zoveel nachten achter het anker liggen neemt het vertrouwen  steeds meer toe.

Maar helemaal zonder toezicht gaat er bij mij nog niet in, dus een hand gps op het boordnet aangesloten houdt de electronische wacht.

 

Auteur: Thom

Bouwer en zeiler!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s