//WL2K Muros naar Aquino (Ria Arousa) en Isla Arousa

Donderdag, 11-08-2016,

Nou dit was het dagje wel weer achteraf.
We stonden op in de Marina van Muros en maakten ons klaar om naar de volgende Ria te verhuizen.
Eenmaal buiten op het schip stonk het vreselijk naar brand en het hele schip zat onder het witte poeder, as van 3 brandhaarden rond om ons heen bleek later op de dag.

Het was gewoon mistig en had te doen met mensen die last hadden met de luchtwegen, hiervoor kun je haast niet wegkruipen.
We hadden een stevige ruime wind en waren in korte tijd Ria Muros uit, hier bleek op zee dat er meerdere branden waren aan de rookpluimen.
We moesten nog een keer door de rook die gewoon geel was en maar afwachten of het te doen is.
Hoe dichter bij de rookpluim kwamen, zagen we dat er vlak op het water niet zoveel rook hing dus dus met de geit.

 

boot opzij zeil 2
In de volgende Ria Arousa wilden we direct om de hoek parkeren in Aquino een vissersdorpje vlak boven Isla Salvora waar we een ankerpermit voor geregeld hadden.
In Aquino in de baai voor het strand hebben we geankerd en redelijk kunnen slapen, hoewel ik heel heel licht slaap, er hoeft maar een meeuw een scheet te laten en ik sta op dek..

s’ Nachts om drie uur ging het ankeralarm af en gelukkig niets aan de hand, de wind was volledig gedraaid en dan kom je buiten de aangeven draaicirkel op de gps.
De vuren in de bergen kon je nog goed zien en zag je de brand voorkruipen tegen de hellingen, overal zwaailichten van de brandweer auto’s. Op zo’n moment ben je blij op een boot te zitten en niet in een vakantie hutje in de bergen.

De volgende ochtend naar Isla Salvora gevaren, heel voorzichtig hoor want het stikt hier van de rotsen net onder de waterlijn en daarnaast steken er ook nog genoeg boven water uit. Bij die laatste maak ik mij niet zo’ n zorgen.
Eenmaal in onze gekozen plek voor anker, zonnetje erbij kuiptafel ( is ie weer Eppo) gemonteerd en brunchen voor het strand met de meeuwen om je heen in het water en wilde paarden verder op het strand. Wie maakt je dan nog wat, prachtig.

Thom roer Ria Arousa
Je bent wel geconcentreerd met zoveel rotsen om je houten bootje.

Later in de middag zijn we Noord gezeild naar Isla Arousa, eerst in de zuiidelijke baai gekeken, maar geen appeal, dus door naar kans 2 Noord oostelijke baai.
Bingo of eigenlijk fantastico, mooi beschut tegen de wind die voorspeld was voor een strand.
Hier was het overdag druk zo wel lieden die er ankerden, als op ook op het strand een toeristische trekpleister hier.
s’Avonds blijven van de 20 boten er nog 3 of 4 over, de rest is de marina weer ingedoken.

zon 3

De volgende ochtend de motor achter de bijboot gehangen en naar het dorp verderop (2 Nm) gevaren,
Hier de bijboot op het strand getilt, door een niet definieerbare glibberige brij gewaad waar je verder niet bij na moet denken.

boodschappen arosa 1

De “boulevard” die je echt in ieder dorp haast vind langs het water op en neer gelopen, maar niet echt mooi.
En na een super markt bezoek voor wat aanvullingen en vers voer, terug naar het schip. Ook de komende nacht hier doorgebracht.

//WL2K Muxia naar Muros.

Dag allemaal, moet de komende dagen het even doen met de hf-installatie derhalve geen beeld materiaal, deze zal ik er later wel weer tussen plakken.

Volgend de weerkaarten zouden we ’s morgens nog noordenwind kracht 5 bft. krijgen en vervolgens na het middaguur afzwakken naar veranderlijk 2 bft.
Dit houdt voor ons in op tijd weer op staan, om van bovenstaande maximaal gebruik te maken.
Om 6.35 U verlieten we de haven van Muxia en volgden zoals Hilda het uitdrukt ” het paarse lijntje” op het plotterscherm.
Dit is dus de van te voren uit gezette route op de computer en later overbreng naar de plotter.
Hierdoor kan ik rustig de route controleren op ondieptes en eventuele lichtenlijnen van bakens en vuurtorens. En ook ik moet toegeven zo’n plotter is een perfecte navigatie ondersteuning. Je wordt er trouwens wel ontzettend lui en makkelijk van.
Als je het navigeren vergelijkt met een aantal jaren terug met gegist bestek maken en vervolgens tijd, log, drift en stroming bijhouden en vervolgens intekenen in de kaart en hopen dat het allemaal goed uit kwam.
Dat is passe, voor de kleinere tochten houden we wel een journaal bij met tijden en gps gegevens en barometerstanden, maar alleen op de meerdaagse tekenen we het in op de papieren kaarten.
Dat vind ik dan wel belangrijk, want o wee als je apparatuur de geest geeft, dan wil je toch wel ongeveer weten waar je bent.
Afijn tot aan de aanloop van de Ria Muros gezeild en toen viel de wind gewoon weg….. nada niente, alleen nog heftige deining nou dan de motor maar aan.
Van dat rollen kun je toch een partij beroerd worden en dan is het “visjes voedertijd”. Na een half uurtje is Hilda ook maar naar binnen gegaan, pitten.
Naar mate ik dichter bij de monding van de Ria kwam nam de wind ook toe, en jawel op de kop. In de ingang was het toegenomen tot 6 bft. en vlagen naar 7. ( 25-32 knopen)
Ook de golven bouwden zich weer op, maar eerst is het een heksenketel, doordat de zeedeining en Ria golven haaks op elkaar stonden, maar achter de buiskap in de luwte en waar je droog blijft geen punt.

Het was een paar uurtjes hakken, maar uiteindelijk bij de ankerplek aangekomen 3 mijl ten noorden van Muros aan hoger wal en een zandstrand.

ankeren baai muros
De eerste ankerpoging bleek na een half uurtje niet zo succesvol, want bij vlagen (6 a7 bft. was nog steeds aanwezig) gingen we aan het krabben, was op zo’n moment net binnen en dan hoor je het anker over de bodem schuiven.
Doordat ik een “voorloop kettinkje” van 43 meter heb, geeft deze elk geluid door aan het schip, als een snaar op een gitaar ;-).

Hadden een beste partij kelp bij het ophalen aan het anker, dus dichter en in het midden van het zandstrand nog eens een poging gedaan.
Hier hadden we grip en hebben er ook 2 nachten en dagen vol gehouden, je slaapt wel onrustig vooral de eerste uren, het vertrouwen moet groeien.

De derde dag zouden we nog meer wind krijgen en dat vond ik te gortig, mijn wederhelft ook hoor, dus op naar de Marina van Muros.
Nou een mooi plekje uitgezocht en eerst het schip opgeruimd en aan de prik (walstroom) gelegd.
Hierna wilden we aan wal, ons in schrijven bij de havenmeester en daarna ergens eten.
Eenmaal voor het hek konden we er niet uit, deze moest met een sleutel geopend worden, verdorie en nu?
Na een tien minuten kwam de havenmeester ons “bevrijden”, nors zei meneer dat we verzaakt hadden hem per marifoon op te roepen.
Ik stond even paf (dit heb ik nog nergens meegemaakt) en wilde “zijne excelentie” net tot zijn enkels toe afbranden, nam Hilda het woord (die kent mij hihi).
Die begon dat we we het niet wisten en dat daar ook niet aangedacht hadden, hiervoor onze excuses en sorry, bla die bla etc. etc.
We konden vervolgens ons inschrijven en kregen de begeerde sleutels 3 stuks notabene, een control freak dus, waar ken ik dat toch van.
Muros voor spaanse begrippen een toeristenstadje voor spanjaarden, want veel buitenlanders hebben we hier buiten de zeilers niet gezien of gehoord.

We hebben alles hier op loopafstand: Supermarkt 300m, Restaurants 200-800m, Bank met flappentapper 300m.

Hilda kan het niet laten even met een collega babbelen.

apotheek2
Eenmaal achter de voorgevel van de boulevardzijde, weer de smalle keienstraatjes, steile trappen en pleintjes met cafe’s en terrasjes.
Hier was het vandaag bomvol vanwege de wind en hier in de luwte was het in het zonnetje goed toeven.
Grappig detail vindt ik altijd die chaotische bekabeling langs de gevels, het blijft lastig spitten in de rotsgrond.

muros steeg

Terwijl ik dit schrijf is het buiten hommeles, hoor sirenes en het lijkt wel of hier de oorlog uitbreekt aan de overzijde. Heftig kanonvuur en geweerschoten.
Vragen aan onze buren die helemaal niet onrustig zijn, wat hier in vredesnaam aan de hand is.
Oh dat is vuurwerk. Hilda: Is er hier een feestje? Antwoord: Het is altijd feest hier in Galicia. Haha.

 

 

Van Corme naar Muxia

Deze reis was gewoon volgens het wensen boekje,

Heerlijk voor de wind ruim naar beneden gezeild.

Soms dacht ik wel even gaat het niet een beetje te hard waaien, want een dikke 6 bft stond er wel af en toe.

Soms surfend naar de 8,5 knoop en dat is hard voor een 10 meter jacht.

We hadden alleen het voorzeil op, dus geen lastig gedoe met reven van het grootzeil en af onverwachte gijpen door de golven.

In de aanloop  naar Muxia werden we door een lokale zeiler gewezen op het feit dat het verderop ondiep was, de man was heel driftig aan het wijzen.

Op de plotter had ik deze gelukkig al in de gaten, maar de man vriendelijk bedankt voor zijn oplettendheid.

Eenmaal in de havenkom was het water rustig  en de winddruk op het schip viel ook mee.

We zijn wat zijwind gevoelig met die hele kermis op dek en toch wel wat ondiepe kiel, als ik dit van te voren geweten had had ik de kiel met doodhout en verlengde kielbouten dieper laten steken.

Maar goed we zullen het wel redden zo.

Haven Muxia
Haven Muxia
Haven Muxia Noord.
Haven Muxia Noord.

Muxia heeft een ruime haven met genoeg plek, en goedkoper dan de gemiddelde haven. ” 16,46 euro ” per nacht en voor 1 euro draait de wasmachine een half uur.

Zoals op bovenstaande foto te zien is het gebouw met het rode dak is het toilet gebouw annex wasserette en restaurant. Veel ruimte was er dus niet en alles heel compact en “Spaans” in elkaar geflanst.

Valt mij op dat je Marina’s niet met de nederlandse standaards kunt vergelijken, het is aanwezig maar er zijn consessies te maken.

Hoe zuidelijker hoe makkelijker je moet worden lijkt het wel.

 

 

We hebben hier dus ook een paar dagen gelegen en een uitstapje met de bus naar Pelgrim stad Santiago de Compostella gemaakt. Wat zeer indrukwekkend was om te zien, nog nooit zoveel kerken per km2 gezien.

P1020638

 

Wij waren op tijd, het bis leeg. s' Middags drommen mensen in lange rijen.
Wij waren op tijd, het is nu leeg. s’ Middags drommen mensen in lange rijen.
Hier komen de pelgrims op hun eindbestemming, voor de Kathedraal.
Hier komen de pelgrims op hun eindbestemming, voor de Kathedraal.
Het aller heiligen in de Kathedraal van Santiago
Het aller heiligen in de Kathedraal van Santiago

Ten noorden van Muxia kun je prachtig wandelen langs de kliffen en ’s avonds de zonsondergang bewonderen.

wp-1470406503294.jpg

wp-1470406607069.jpg

Ook hier onze trouwdag nog even gevierd, tjonge de tijd vliegt echt als je aan deze dag terug denkt.

Avond eten in Muxia.
Avond eten in Muxia.
Hoeveel jaren alweer?
Hoeveel jaren alweer?

Na een paar dagen begint het toch weer te kriebelen om verder te gaan. Er was een Noord 6 voorspeld, maar daar leek het niet op en we hadden hem erg ruim, dus dat moet kunnen.

De volgende halte wordt Ria Muros  en gaan we eerst een paar dagen voor anker proberen.

Toedeloe.

 

 

 

 

//WL2K La Coruna naar Corme baai.

Na het schip afgetankt te hebben met water en diesel de haven in La Coruna verlaten met als bestemming de baai van Corme.

Onderweg naar buiten nog deze ‘vreemde eend in de bijt’, een amfibie? via Boulder Reservoir en Boulder Creek op naar het ruime sop. Haha.

boot boulder 3boot boulder 2

Afstand tot Corme is ongeveer 34Nm (1Nm=1,8Km).

Het is heerlijk zonnig weer hier en dat maakt het reizen aangenaam, zonder is het echt fris op de zee.
Terwijl op het land je allang de schaduw opgezocht hebt, zit je op zee soms nog met jassen sjaals en mutsen te stoeien.

coruna-corme Hilda

Kaart

Na de middag is het lekker als het niet te hard waait.

Een prachtig zeildagje met halve wind en het laatste stukje om de bocht nog ruimer.

Corme dier als een "Gletjser"  aan zee ligt.
Corme vanaf zee als een “Gletjser” .

We arriveerden in Corme, om een uur of zes `s avonds en hebben eerst van de gebruikelijke aankomst borrel genoten. Hierna het schip opgeruimd de zeilen opgeborgen onder de huik en rocon.

Het boodschappen is er eigenlijk bij in geschoten in La Coruna, doordat het de dag ervoor zondag was.
In Nederland kun je op zondag alles nog wel krijgen, maar hier is het nog “ouderwets”.
Daarnaast de siesta tijd, dus tussen 14.00 tot 17.00 of soms 18.00u is alles dicht.

Corme 1 (5)

corme 1 (2)

Afijn we hoeven niet te verhongeren hoor, als echte ‘nederlanders’, hebben we wel een nood voorraadje aan boord.
We worden ook handiger met allerlei hulpmiddeltjes, de snelkookpan is aan boord weer geherwaardeerd.
In nog geen 8 minuten de rijst beet gaar en de aardappels in 7 minuten, op deze manier besparen we een hoop gas.
Nog een detail 4 koppen koffie met ons koffiezetapparaat met behulp van de inverter (dit is een apparaat waarmee we van 12V weer 230V maken) 4Ah. Als de zon schijnt hebben we dit verlies rap weer terug hihi met de zonnecellen.

Corme is een klein vissersplaatsje waar zowaar een bakker, slager en een supermarktje is.
Ieder land heeft zijn eigen gebruiken, waar we in Noorwegen de bloemkool en komkommer in stukjes konden kopen, gaat het hier zo met de wortels.
Hilda zei van doe maar een kilo van die wortels, nou dat ging niet (huh) je moest ze per stuk kopen.;-))

Was vanmiddag de waterlijn van het schip aan het schoonmaken met de bijboot terwijl we voor anker liggen.
Komt er een lokale spanjool langs die iemand moest wegbrengen, de gebruikelijke ola`s gaan over en weer en ik zwaai erbij.
Later zitten we aan de koffie in de kuip, komt diezelfde man met z’n hele gezin om onze boot varen al druk pratende, ook hier moesten we natuurlijk uitgebreid zwaaien, leuk he. We liggen hier nog wel een dag, als de wind niet draait.

Eindelijk komen we in een ritme, waarbij we tegen elkaar zeggen “Dit is het waar we naar uitkeken, rust in de keet” Nou dat manana gedoe kom maar op, wij zijn er klaar voor.

Ook de siesta hoort hierbij en op het heetst van de dag wij ook plat.

Opeens worden we allebeide wakker van een enorme dreun en zitten we alle rechtop en kijken elkaar verschrikt aan.

Ik als een haas naar buiten en …… niets te zien geen aanvaring, niet losgeslagen van het anker.

Binnen op onderzoek en jawel in de koelkast.

cola blikje

Een bevroren en uit elkaar geperst cola blikje was de boosdoener van de klap. De koelkast heeft het gelukkig overleeft.

En dat met zonne energie.
Hasta la vista, baby. 😉

Foto’s en zowaar heb ook een manier om de filmpjes op kleiner formaat te krijgen. Deze volgen, zodra we ergens wifi hebben.

We zien de berichten binnenkomen per mail die op de site zijn gemaakt, maar kunnen deze pas vrijgeven zodra we wifi hebben, dus waarde blogvolgers heb geduld het komt goed.;-) Ga door met het reageren we genieten daar volop van.