Rondreis in Marokko.

Donderdag 29-9-2016.

Van Rabat naar Marrakech.

p1020722
Voorbereiding op de Zanzibar.
p1020717
Zanzitaxi
p1020727
Wachten op de bus.

Vertrokken vanmorgen met chauffeur Mohammed Fassi  om 8.30u uit de marina in Rabat.

Een ruime bus met voldoende beenruimte, hier was ik nog even  bang voor dat dit problemen op zou leveren.

De eerste trip is naar Marrakesh ongeveer 350 km rijden.

Zo rond 13.00 u waren we bij de Riad Omar een hotel-restaurant in hartje stad. Een Tineke die goed frans spreekt en nog een paar waren met de chauffeur naar de Riad toe om poolshoogte te nemen.

Ondertussen waren ondergetekende met de rest in de bus gebleven die met alarmlichten naast geparkeerde auto’s in een van de hoofdaders van de stad stil stond. Nou dan maak je wat mee, de temperatuur in de bus ging in notime sky high en stoven auto’s en vrachtwagens en 2/3 wielers er rakelings langs. Daarnaast wurgden de voetgangers zich hier ook nog tussendoor.
Chaos mensen dat dit allemaal goed ging is een raadsel. Real fuzzy logic wat voorrang aangaat.
Na een half uurtje kwam de chauffeur met een tussenpersoon terug.
De bus werd even verderop geparkeerd en konden wij allen de bagage
van onszelf en de rest meenemen naar de Riad, gelukkig was het heel dichtbij.
Hier konden we eerst plaats nemen in een binnenplaats en ons inschrijven en onder genot van thee of koffie wat afkoelen.
Na de spullen op de kamer gebracht te hebben, zijn we aansluitend warm gaan eten op het dakterras. Heerlijk in een verkoelende wind met uitzicht over een gedeelte van de
stad.
Nou daarna de stad in wat een drukte en vooral wat een indrukken.
Na kortstondig het beroemde plein Djema el Fna de Souks ingedoken binnen de Medina. Op het laatst zijn we zelfs naar het Quartier desTanneurs geweest waar we ook geen andere toeristen meer zagen, best wel eng en je werd behoorlijk bekeken door de menigte om je heen.

De Tanneurs zijn de oude leerlooierijen die al sinds de 11e eeuw gebruikt worden, hierover kregen we uitleg door een soort baasje daar.
Het stonk afgemieterd om het maar eens op zijn gronings uit te drukken en we kregen wat munt kruiden om onze reukorganen wat rustig ge houden.
Hierna de weg terug, nou dat was een ander verhaal. Wat ben ik blij een beelddenker te zijn, dat heeft ons feilloos door die wirrewar van gangen weer teruggebracht naar het grote plein.
Hier moest ik echt weer tot rust komen tussen de oren, voordat we ons op het volgende avontuur gingen storten.
Naderhand nog wat souks doorgewandeld en het plein weer op, die tegen de avond vol begon te raken met allerlei pluimage.
Slangenbezweerders overdag en werden later verruild voor muzikanten en clowns
die verhalen vertelden, nou daar kreeg je niets van mee en verslapte de aandacht daarvoor vlot. Heel veel saptenten en handelaren met noten en kruiden, daarnaast heel veel eettentjes met zeer opdringerige colporteurs. Gretver hier heb ik echt een pesthekel aan. Dus later ook een cafe opgezocht met dakterras waar je alles op het plein van een afstandje kon aanschouwen, hier een heerlijke fruit cocktail gehad en een omelet met brood. Het bedienend personeel heel netjes en vriendelijk een verademing. Hier hebben we echt genoten van het uitzicht.
Later op de avond Hans en Tineke van de Zanzibar nog getroffen op het grote plein.
Tineke had mooie henna tekening op haar hand laten maken, heel apart.
Nou na het douchen op de kamer deze blogdag nog vastgelegd en gaan slapen.

De volgende dag gaan we het Atlas gebergte in.

Van Marrakech naar Ait Ben Hadou.

Vrijdag 30 oktober 2016.

Om 6.45 u ging de wekker en na ons opgefrist te hebben om 07.00 u zoals afgesproken naar de ontbijtzaal.

Daar was nog niemand aanwezig en maar gewacht op het dakterras. Vrjj vlot kwamen Henk en Tineke er ook aan lopen, die waren er nog vroeger geweest.

Na het ontbijt wist Hans en passant te melden, dat de kakkerlakken tussen de stapels borden en brood liepen.

Dit wilde hij niet vertellen tijdens het ontbijt, want dat zou de eetlust bederven.

En gelijk had hij.

Nu is dat hier niet ongewoon en hoort het er gewoon bij.

Om 08.00 u zou Mohammed ons oppikken bij de Riad Omar, en hij was netjes op tijd.

Op naar het Atlas gebergte,  waar we door heen zouden komen vandaag.

rimg0170
Voor Sonja was het niet zo fijn, hier was ze al ziek en bleek later zeer hardnekkig.

Tjonge wat een slingerweg en er moest flink geklommen worden.

De uitzichten werden steeds adem benemender en af en toe hadden we een foto momentje.

We waren nog niet zo lang door de pas op 2260 meter hoogte, toen de motor van de bus het gegaf.

Met geen mogelijkheid meer aan de praat te krijgen.

rimg0228
Pech! 

Mohammed heeft zijn baas maar gebeld om wat te regelen.

We waren om 12.30 u gestrand en om 16.00 u werden we opgepikt door een andere bus.

Deze heeft ons naar ons volgende hotel (La Rose du Sable) gebracht in Ait Ben Hadou vlak bij een bekende Kasbah, die regelmatig gebruikt is als filmdecor. Een bekende is Gladiator met Russel Crowe.
Van Ait Ben Jadou naar Ait Yousif.

Van Ait Ben Jadou naar Ait Yousif.

Zaterdag 01 oktober 2016.

De Kasbah en het dorpje hier omheen hebben we de volgende morgen vroeg bezocht.

Mohammed was niet verschenen en in plaats daarvan dezelfde bus die ons gisteren opgepikt had.

De volgende rit ging naar Ouadzarzate waar we de Taourirt Kasbah onder begeleiding van een gids bekeken hebben.

De gids vertelde zeer veel details over de Kasbah, dit was erg interessant.

Daarna het oude stads gedeelte met hem doorgelopen, met o.a de gebruikelijke bezoekjes aan een cafe/tapijtenhandel en een kledenboer.

Hier heb ik persoonlijk geen aandacht aan geschonken. Die koppel praktijken vind ik helemaal niets, irritant zelfs.

De bus heeft ons hier opgepikt en via de plek waar de kapotte bus gerepareerd werd naar een restaurant geloodst.

Na het middageten via een schitterende route naar Ait Yousif waar ons volgende hotel ( Tourbiste) stond.

Avond eten wat gaan we doen? De buren hadden een pizzeria en daar had de meerderheid wel zin in.

Ada en Hans naar de pizzeria gelopen en gevraagd of ze voldoende pizza`s in huis hadden voor 8 personen.

Gelukkig hadden ze voldoende en na de spullen op de kamer gebracht te hebben en opgefrist te hebben op naar de pizza.

Haha nou komt de grap, na de bestelling bleken ze geen pizza meer te hebben, nou zo druk kan het in het tijdsbestek tussen vragen en bestellen niet zijn geweest.

Ergo de Marrokaan kan geen nee zeggen.

Na een paar minuten kwam de eigenaar weer en zei dat we wel pizza’s konden krijgen.  ???????????? OK.

Na een half uur werd een werknemer op de brommer weggestuurd, toen begonnen we een vermoeden te krijgen.

Na zijn terugkomst heeft hij het bij een conculega afgehaald, hihi heb je ook een pizzatent.

Hierna zijn we de koffer ingedoken.
Ait Yousif naar Merzouga.

Zondag 2 oktober 2016.

Na een heerlijk ontbijt de volgende highlight bezoeken.

Onderweg kwamen we langs een rivierbedding met wederom een fantastisch uitzicht het dorpje Tinghir.

Rit naar kloof Gorges du Todhra in het Atlas gebergte.

Na hier wat rondgewandeld en gegeten te hebben op naar een plaats die eerst niet in de route opgenomen was namelijk Merzouga.

Dit ligt behoorlijk zuidelijk en 25 Km van Algerije af, geen plaats waar buitenlandse zaken groen licht voor af geeft, maar code oranje.

Onderweg midden in de woestijn een oase bezocht bij de bron, raar gevoel overal rostachtige bodem en leeg en plots groen.

Op kritische punten voor en na steden en kruisingen/splitsingen in het buitengebied heel veel controle posten van de Gendarmerie.

Mohammed onze chauffeur heeft niets op met deze lieden en is vol ontzag en angst voor hen. Na de oase op de splitsing naar Merzouga of Rachidia werden we na heel veel plekken waar we door mochten rijden aangehouden.

Nou daar stonden we, alle papieren van de auto persoon en de reisbescheiden werden doorgespit.

Na wat arabisch gekakel heen en weer, mochten we door, maar niet richting Merzouga???????

Wat is er aan de hand Mohammed, bleek dat ze hem op de korrel hadden en hem verboden om naar Merzouga te rijden of betalen!

Merzouga stond niet op de ritlijst dus no-go, shit.

Mahammed bood nog aan om terug te rijden en ze te betalen, dacht het niet zeiden we allen, hier doen we niet aan mee.

rimg0541
Overleg onderweg tussen Tineke en Mohammed.

Zo verpest je ook voor mensen na ons, om toe te geven aan dit systeem.

In Rachidia besloot de chauffeur wel naar Merzouga te gaan rijden 150 Km om. Betekende wel dat we in het donker daar aan kwamen, maar dat vonden we geen probleem.

Eerst zouden we in tenten gaan overnachten,maar door onze verlate aankomst toch weer en gelukkig achteraf kamers in een hotel.

Tsonge wat een mooi hotel en pal tegen de woestijn aan echt nog geen 25 meter vanaf de achterdeur zand zover het oog reikte.

In de woestijn wilden we de zonsopgang meemaken en om 07.15 u ongeveer zou dit zijn, op tijd vertrekken met camera’s op naar Erg Chebbi een van de grotere duinen in de regio.

Gewoon het kamelenspoor volgen werd tegen ons verkondigd en je komt er wel.

Na 10 min. Spitste de groep zich al op want dit is toch de kortere weg!

Haha niet dus die kamelen zijn zo gek nog niet.

En voor Luit hihi.

rimg0502
Reukloze kamelenstront.

Van Merzouga naar Midelt. 

Maandag, 3 Oktober.

Rit naar Ksar in Rissani de eerste nederzetting van de eerste arabier.

Hilda had hier in een winkel een prachtig vloerkleed gezien en wilde deze mee nemen, maar daar heb ik een stokje voor gestoken. Te duur en meer extra gewicht wil ik niet op de boot.

De volgen de overnachting zou in Midelt gaan plaatsvinden halverwege onze volgende bezichtiging Fes.

In Midelt zijn we nog aan het zoeken geweest naar een geschikte locatie om te slapen, het eerste hotel mooi, maar een onprettige sfeer, dus verder.

De volgende bleek een Riad op een locatie waar je hem niet zou verwachten, maar zowel het ontvangst als ook het interieur viel bij iedereen in de smaak.

 

De gemiddelde kosten voor een overnachting met diner en ontbijt ligt rond de 650 Dh. 30€ p.p. niet duur dus en binnen de begroting volgens onze penningmeester Zanziduck.

Nu ik toch bezig ben Mohammed hebben we ook verschillende woorden geleerd, een ervan is brommer, want die rijden hier echt met bosjes en het is vreemd om dit uit de mond van een arabier te horen.

In de rit door het land kwamen we door gebieden die bekend waren van een bepaalde vrucht of gewas.

Zo ook in de appel vallei, waar de Gendarme omgedoopt werd naar “Pomdarme”, Mohammed piste zich haast van plezier in de broek.

Of het moment waar we een busje inhaalden die op het dak notabene allemaal geiten vervoerde. En waar gaan we heen jongens “Me-e-ee-kka”.

Ook die humor kon hij zelfs nog waarderen.

rimg0556
In de bus onderweg. Op de achterbank zaten ook nog drie personen.
rimg0583
Apen onderweg bij een pauze stop.

Foto genomen in Fes.

Een bekende Romeinse opgraving Volubilis, iets soortgelijks hadden we ook gezien in Turkije (Efheze).

 

Idrissa een dorp gebouwd op de top van een heuvel.

Terug in Rabat nog een opgraving, het Mausoleum van het koningshuis.

 

 

 

En als laatste het koningklijk paleis en de Medina.

 

Auteur: Thom

Bouwer en zeiler!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s