Vervolg reis naar Sal vanuit Puerto Mogan.

Het vorige bericht onderweg nog gepost via de HF radio, hierdoor kon ik geen beeldmateriaal plaatsen.

We hebben veel op de motor moeten varen, vanwege uitblijven van wind.

Dat was niet zo prettig constant het lawaai van de motor, maar je maakte hierdoor wel voortgang.

Iedere dag om 9.00u  en 19.00u hadden we contact met elkaar via de HF radio en de ene keer ging het beter dan de andere keer of helemaal niet.

Dit heeft voornamelijk te maken met de condities en dat is wel eens lastig.

Het ophalen van weerberichten met de modem was daarentegen geen probleem en hadden we iedere dag een update.

Zonsopgang 7.15 u.
Net even wat eerder dan de vorige genomen.

We hadden meer wind kunnen gebruiken, maar liever zo dan een verrassing met veel te veel wind, want dan wordt het heel snel oncomfortabel aan boord.

En dan praten we over de dagelijkse zaken als koken naar het toilet gaan en slapen die dan lastig of zelfs onmogelijk worden.

Dit is ons bespaard gebleven, in tegenstelling tot de Windoversea die vorig jaar op dit traject over de kop geslagen is en ontmast.

Brrrr. dat wil je niet mee maken en dan dan is er nog een ander onderwerp dat speelt en dat is piraterij.

We hadden op een nacht ook een raar akkefietje, de Zanzibar vaart bijna naast ons een mijl verderop.

Het is echt heel donker geen maan en sterren door de bewolking en dan zie je een schip haaks op onze vaarrichting ongeveer 2 mijl voor ons van stuurboord aanvaren zonder AIS.

Dit is ook al opmerkelijk ruim 200 mijl van de wal af, daarbij alleen een wit lichtje die je soms wel en dan weer niet ziet door de golven.

Op een gegeven moment zie ik hem eindelijk aan bakboord verschijnen en denk ik hehe die snoeshaan is voorbij, opeens roept de Zanzibar op met de Marifoon.

“Heb jij dat schip voor ons ook gezien?”, ja hoor volg hem al een tijdje en hij vaart ons voorbij.

Even verder hetzelfde gedrag even een tijd stil liggen en dan weer verder met een rotgang, de Zanzi heeft hem een tijdje op radar gevolgt.

Hij is nota bene ook nog een stuk parallel meegevaren en toen had ik wisseling van de wacht. Hilda heeft het ook nog een tijdje aangezien, maar gelukkig verdween hij uit ons blikveld en niet terug gekomen. 

Dit zijn toch van die acties die je niet geruster maken.

Onderweg diesel overhevelen in de tank.

De nacht daarop  Hilda wakker moeten maken, omdat er een zeilboot midden in de nacht op ramkoers lag met ons.

Het schip heette de Alegranza en reageerde ook niet op mijn marifoon oproep, het bleef stug op koers.

Ik heb hem hernoemd “A La Ganza”! Ligt te pitten geen ais alarm aan en gedraagt zich of er geen andere schepen bestaan.

Die komt zijn makker nog wel eens tegen met dezelfde instelling. En dan ……

Moment opname van de plotter onderweg.
De Zanzibar vlak voor ons.

De vijfde dag werd Hilda weer zeeziek, de pleister werkt maar drie dagen en was inmidels verwijderd.

Ze was er gewoon gedeprimeerd van, haar aangeraden een cinnarizine tablet te nemen. Gelukkig was dat voldoende voor de rest van de reis.

The captain flat out.

Zelf heb ik 1 dag last gehad van katterigheid en kon ook niet deelnemen aan het netje, ik kon niet binnen in de kajuit zijn.

Ik weet het aan de knobbelige zee en de dagen daarna was  ik gelukkig weer kiplekker.

Silhouet van de Zanzibar.

De 6e dag (8.30u) sta je op en kijkt buiten rond met wederom heerlijk zonnig weer en plots een bult aan de horizon…. Sal!

Sal op 30 mijl. Nog 6 uurtjes te gaan.
In het stuurboordswant de quarantaine- en daaronder de Kaap Verdische vlag. Een uniek moment toch!

Het heeft een hele dag varen gekost om daar nog te komen (40 mijl).

Toen kreeg Hilda ook weer energie, de boot moest schoon en van buiten en binnen alles op de kop. De bedden en matras gelucht, kussens er ook uit.

Gestoft, gepoetst en ontzout, man als een wervelwind.

Ook nog een kuipdouche gehad met zijn 2 en fris en fruitig konden we de haven in, anker neer en een half uurtje later was de bemanning van de Zanzibar ook aan boord en hebben we een borreluurtje(3) gehad.

We hebben de afspraak met ons 2 en gemaakt geen alcohol tijdens het reizen, geen drup.

En dit bevalt ons heel goed en des te fijner is een aankomst dan ook;-).

  

Oeps net als ik op de kop.

Kring je een sms van je provider, nou laten we maar even niet gaan bellen en sms en. 

//WL2K Puerto Mogan en de eerste reisdagen naar Sal.

Puerto Mogan Marina,
Een beetje dure marina voor het gebodene, daarentegen een lieflijk plaatsje tegen een steile rotswand gebouwd.
Vorig weekend de kinderen naar het vliegveld gebracht voor hun terugreis naar nederland en daarna door gereden naar Las Palmas, waar de ARC zou vertrekken, Vanuit de Zanzitaxi hebben we dit festijn dan ook van dichtbij meegemaakt.
Wij zijn met de gehuurde auto nog de binnenlanden in geweest en hebben Aguimes bekeken om zijn 15e eeuwse pastelkleurige huisjes.
Het werd al wat donker en besloten we hier ook maar wat te gaan eten, dan hoefden we later op de boot niet meer te koken.
De dagen daarna was de hoofdtaak vooral de boot wederom verder vol te stouwen met voedsel en drinken.
Hilda op een gegeven moment. STOP! nu is het genoeg, daar waar we heengaan is ook eten te koop. De bakken en kasten zijn tjokvol.
Haha maar we hebben wel de drop- en kaas voorraad weer aan kunnen vullen.

De Zanzibar was inmiddels ook in Puerto Mogan aangekomen en lagen voor anker, ook daar zijn de laatste inkopen gedaan voor vertrek, de dames hebben het kapsel windruk proof laten knippen en zo konden we woensdag 23-11 vertrekken richting Sal.

De Rhapsody gaat vanuit Gomera naar Sal en is gelijk vertrokken met ons, die hebben een lichte achterstand hierdoor, maar dat zeilen ze vast wel weg.
De eerste uren waren onstuimig en er stond een knoop of 20 wind met bijbehorende deining en die maakte het leven aan boord er niet gemakkelijker op.
Hilda had de vooravond van vertrek de scopolamine pleister weer achter het oor, maar tot op heden heb ik het met gembercapsules af kunnen doen.
Nou de tweede dag en avond was ik aangeslagen en behoorlijk katterig, kon binnen in de kajuit dan ook niet lang zijn. Zelfs ons netje via de marifoon afgeblazen, Thommetje was beroerd!
Een pleister vond ik gezien bijwerking (dufheid/slaperigheid) niet ok, dus maar een cinerazine tablet dan maar.

Slapen en de wacht houden wende weer snel en hebben het vertrouwde maar gedaan, Thom begint om 19.00u en Hilda gaat plat (dan is het hier al donker) tot 23.00u, vervolgens de wissel tot 02.00u en 05.00u de laatste tot 09.00u en het dagritme is er dan weer.
De tweede dag was bewolkt met een ruime 10 knopen wind en wat opviel koud, brrr lange broeken aan en truien en jassen. Dat was lang geleden.

Dag 3 Volledig anders onbewolkte hemel en warm heerlijk, maar geen wind dus constant dat gebrom van de motor, maar je kon van alles weer oppakken en binnen zijn.
Overdag 5 knopen wind die vanavond gaat draaien naar NW ipv nu NO, maar hij verdubbeld naar 10 knopen, dus dan kunnen de zeilen er weer bij.
Al met al lijkt het gunstig voor de komende dagen met het weer en verheugen ons op de Kaap Verden.

De windvaan besturing functioneerd nog niet zoals het bedoeld is, maar dat is vnl. instelwerk heb ik het idee. Het vertrouwen in dat apparaat moet nog wel groeien, een gevoelig meneertje.

We kijken ook uit of we nog walvissen kunnen spotten, maar behalve een school dolfijnen die voor onze neus langstrok geen actie.

//WL2K Vertrek uit Puerto Mogan naar Sal (Kaap Verdie)

Hallo volgers en lezers,

Wij gaan morgenvroeg 23-11 op weg naar het eiland Sal in Kaap verdie.
Het weerbericht voor de komende week lijkt gunstig, Hoewel een week vooruit niet erg betrouwbaar is. De af te leggen afstand is 777 NM, hier zullen we ongeveer een week over doen.
De enige communicatie is via de korte golf zender en op de site kun je onder HF contact met ons opnemen. Aan het einde van elke dag lezen we onze email uit.

Las Palmas pit-stop en door naar Puerto Mogan.

In de Marina gelijk plannen gemaakt om hier de ” lastige” inkopen te doen voor boot onderdelen.

Ook voor het gas zouden we hier moeten slagen met een extra drukregelaar, gelijk naast de marina was een pompstation en hier nagevraagd.

Zij konden ons niet helpen, maar in de stad was wel een station die de flessen kon vullen. Eerst maar naar een paar adressen gegaan om te kijken of we iemand konden charteren die het gebroken onderdeel voor onze windvaan kon laten maken/draaien.

Na een paar keer vragen bij verschillende winkels, werden we verwezen naar een zaak die het kon regelen.

Inderdaad na wat overleg wat ik wilde hebben, in kunstof uitvoering 2x of in aluminium of rvs  1x geen probleem ging vanmiddag nog de deur uit naar de draaierij.

Gelukkig dat is in gang gezet. Maar na een paar dagen geen melding van hun kant ondanks de belofte. Om het maar kort te houden niks van terecht gekomen en na aandringen kon ik mijn originele met de werktekening die ik gemaakt had terug krijgen. GRRRRRRRR. De gasdrukregelaar zelfde resultaat, of campinggas of de spaanse fles uitvoering geen van beide bruikbaar. Misschien iets voor de fabrikanten om in europa eens een lijn te trekken.

Ook met de fles op de kar lopend de stad in, want taxi`s willen geen gasflessen vervoeren op zoek naar het bewustte  gasvulstation. Ook gevonden en hier wederom teleurgesteld. De exacte nippel die zij gebruikten van de flessen zat er niet op en konden ons niet helpen, hadden ook geen verlopen dus einde verhaal.

We moesten na een paar dagen ook door naar Puerto Mogan, want de kinderen zouden overmorgen komen.

De wind stond gunstig en konden tot de laatste 4 mijl het bezeilen, hoe zuidelijker we kwamen hoe meer wind er kwam wederom tussen de 20-25 knopen.

In de buurt van Puerto Mogan draaide de wind volledig en stond op de kop, dus maar motoren het laatste stuk.

De Marina in Puerto Mogan had woord gehouden en ons een plekje  vrij gehouden.

Wim en Danielle zijn goed aangekomen werd ons ge-appt vanaf het vliegveld, mooi die zijn hier naar onderweg met de op het vliegveld geregelde huurauto.

Er is eerst een acclimatiseer dag (zaterdag 12-11-2016) en daarna hebben we een rondje Gran Canaria gedaan, dit was een schitterende ervaring wat een ruig landschap hier.

Weer heel anders dan de eilanden die we bezocht hebben, welke mooi is en minder mooi is heel persoonlijk en laat ik mooi in het midden.

Hieronder een fotosessie.

 

 

 

 

 

 

img_0008
Bij de koffiemolen

Een van de stuwmeren op Gran Canaria.
Bezig de indrukken te verwerken.

Huizen in de bergwand opgenomen.
Wie vond mooi.
Straat met bloemen in Puerto de Mogan.
Ja wij hebben ook vakantie.
Het blijft leuk werk.
Barbequen aan boord.


Maandag 14-11-2016 via de oostkust richting Las Palmas gereden, ter hoogte van Telde werd er vanuit de achterbank in koor “Decathlon!” geroepen.

Oftewel eraf hier moeten we heen, het had even wat zoekwerk nodig, maar uiteindelijk zijn we er gekomen.

Hier zijn zowaar wat inkopen gedaan en konden we onze weg vervolgen naar LP, we hadden de Zanzibar al gewaarschuwd van onze komst terwijl we in het havengebied rondliepen.

Het gezellige weerzien werd dan op een terrasje beklonken en de spullen meegenomen uit NL vonden hun eigenaren.

Hierop naar een watersportwinkel gereden in het noorden van de stad volgens de pilot, maar een vergeefse rit, deze was niet meer op het aangegeven adres of in de buurt.

Op de terugweg naar het schip konden we in de avondspits aansluiten, onderweg werd nog besloten ergens te gaan eten. Wim wilde een bezoek aan Playa des Ingles bij Mas Polomas van zijn “bucketlist”afstrepen, aldus geschiedde.

Voor de rest van de dagen zijn we wat gaan zeilen voor zover er wind stond en dat was niet veel en een aantal keren voor anker wat wel weer een bevrijdend gevoel geeft na dat hutje-mutje gedoe in een marina.

Vanavond krijgen we ons “laatste avondmaal”  volgens Wim en morgen is het weer terug vliegen naar Nederland en begint de alledaagse  sleur weer onder frisse omstandigheden.

Wij blijven gelukkig hier en varen verder in onze extreem lange zomer, de voorbereidingen voor het vertrek naar de Kaap Verden kan beginnen.

Als dat verrekte onderdeel nu maar gereed is voor de windvaan, want zonder vertrek ik niet!

Van Correlejo naar  Las Palmas (7-11-2016)

Het gunstig moment was er nu en we vertrokken 0m 11.00u `s morgens in de hoop dat we de volgende ochtend in Las Palmas zouden arriveren.

De Zanzibar blijft liggen en de Rhapsody gaat even na ons ook weg, maar dan als bestemming Tenerife.

We hebben elkaar een mooie  tijd kunnen volgen op AIS en zouden ` s avonds elkaar proberen te bereiken via de ssb radio.

Er stond een heerlijk windje en Gran Ganaria is bezeilbaar voor de komende 90 nm. Tegen de avond nam de wind toe en er stond op een gegeven moment tussen de 20 en 25 knopen wind.

Tjonge wat hadden we de snelheid erin we zagen regelmatig 7-8 knopen op de klokken, we zouden te vroeg aankomen zo in Las Palmas.

In de nacht een vreemde haven invaren genoot niet onze voorkeur, dus er werd zeil geminderd.

Het grootzeil hadden we met het invallen van de duisternis al weggehaald en het voorzeil werd nu weggedraaid tot een werkfok.

Verdorie niks snelheid afname en nu? Dan maar door kachelen en om drie uur `s nachts liepen we Las Palmas binnen.

Wat een genot de combi ais en plotter en radar, er ontgaat je weinig en de inloop naar de haven is duidelijk.

Toch altijd weer oppassen, zoals ook gebleken was in Arrecife, waar niet op de kaart stond dat de pier verlengd was.

Al met al een goede  overtocht gehad en vlak voor de ingang wel een paar brekers gehad die direct naast de boot neerploften, maardat was ook het enige moment van verontrusting geweest.

Hier hebben we ook moeten ankeren, want de haven was bomvol door de komende vertrekkers van de ARC.

Eerst maar even lekker slapen en morgen maar verder zien.

 

Los Lobos naar Correlejeo (Fuenteventura) 4-6-11-2016.

Na een aantal dagen voor anker gelegen te hebben, waren we weer toe om verse producten in te slaan en zijn we verhuist naar een dorpje 4-5 Nm naar het westen.

Ook hier zijn we achter het anker gaan liggen en de bijboot opgepompt zodat we de wal op kunnen.

Vrij vlot hoor je van collega ankeraars waar je het beste de bijboot kunt parkeren voor het bezoek aan het dorp.

Alles blijkt weer op loop afstand en voldoende keus in de supermarkten, ook op jacht gegaan voor een stuk persplex.

Voordat je er achter bent hoe die spanjaarden dit noemen is al een opgave, gelukkig konden we met handen en voeten en wat spaanse woorden ons duidelijk maken en zelfs de winkel waar het konden verkrijgen werd ons duidelijk gemaakt in de ferretia.

De “chinees” was ook al gevonden voor het plastic, hier werden de nodige kunstof bakjes ingeslagen en een emmer die opgeofferd werd voor de “BAK” (Blue Dream Aqua Kijker) de verbeterde uitgave van de ZAK.;-)

Wat de kunstof luchtdicht afgesloten bakjes aangaat, deze voor een speciaal doel aangeschaft en wel voor het opbergen van de electronica zaken die corrosie gevoelig zijn.

Niet veel zuidelijker wordt de luchtvochtigheid aanmerkelijk hoger en om zoveel mogelijk ellende te voorkomen maar zoveel moglijk in de kunstof bakjes opbergen.

Ook wat de proviand betreft hier ook weer zoveel mogelijk aangevuld en wederom nieuwe zaken in blik gevonden om wat variatie in het menu te verkrijgen, zeker voor die wat langere oversteken.

We draaiden veel om ons anker heen en op een morgen lagen we plots dicht op onze achter buurman, hierop maar weer anker op en hernieuwd in laten graven verderop.

De dagen vlogen ons voorbij en plots besef je, dat de kinderen binnenkort komen dus het eerste de beste gunstig moment de oversteek naar Gran Canaria (Las Palmas) zullen we nemen.

Eigenlijk worden we best wel lui, want zelfs foto`s nemen blijft achterwege mede omdat er ook heel veel foto`s op elkaar gaan lijken op den duur in havens en ankerplekken.

Los Lobos.

De meeste mensen zal dit eiland niets zeggen, het is namelijk een onbewoond eilandje aan de noord-oost kant van Fuenteventura.

Een schitterend ankerplekje indien de wind uit de goede hoek komt.

Het is een natuurgebied en geniet daardoor ook de bescherming die daar bij hoort.

Op onderstaande foto is mooi te zien hoe we er bij liggen achter het anker.

Op de achtergrond zie je Fuenteventura liggen.

Tineke, Ada ,John en Hilda zijn het eiland rond gewandeld en hebben de foto’s gemaakt.



De laatste foto is een beeld van een bekende dichteres uit zuid-amerika die de dochter was van de vuurtorenwachter op dit eiland.