Afscheid van Suriname en dierbare vrienden.

Het was al een tijdje aangekondigd, wij moeten verder anders komen we in tijdnood in de Carieb.

Van beide zijden viel het afscheid zwaar, niet verwonderlijk na vijf maanden lief en leed gedeeld te hebben.

We hebben vrienden voor het leven verworven.

Vroeg of laat zoek je elkaar wel weer op. 

En ook de weergoden deden mee, zoals de Rhapsody ons nog melde de volgende dag: ” En de hemel schreide mee”

Dinsdagmorgen om 08.00 u zit Henk bij ons in de kuip koffie te drinken, gisteren was hij te ziek om afscheid te nemen.

Nou gelukkig ging het nu weer wat beter maar nog geen 100%.

John had hetzelfde lot en ik als laatste man heb geluk gehad, dat ik niet ziek geworden ben.

Om 09.00 Suritijd ontworstel ik mij aan verdraaide landvasten aan de mooring en zijn we los.

Nog een laatste rondje langs de achter blijvende schepen en dan met de kenterende stroom de rivier af.

Opeens zeg ik tegen Hilda kijk nou zelfs de vogels nemen afscheid van ons. Naar later bleek waren dit de ouders van een nest die zich in de steun van de radar bevond. Gretverdrie.:'(

Naar dat we verder van Domburg raakten nam de stroom steeds meer toe  We begonnen met 5 Kts en in de monding van de rivier naar buiten voeren we zelfs boven de 10 Kts.

Zo dat schiet lekker op, als we dit een tijdje kunnen aanhouden, dan kunnen we voor het weekend in Tobago zijn.

Tobago ligt 480NM verder en wij varen ongeveer met 4 tot 5 bft. 120 NM per dag.

Een kleine rekensom maakt het dus 4 dagen, en dan komen we zaterdagmorgen aan en dat willen we eigenlijk niet.

Buiten kantoortijden en in het weekeinde komt er behoorlijk wat overtime fee om de hoek kijken. Bij immigration 50 US dollar! Daarnaast bij customs ook nog een keer een heel bedrag (plusm. 500TTD = €70,-).

Daar hadden we geen zin in en hadden afgesproken, dat als we te laat aankomen door zouden gaan naar Grenada.

Het geluk wil dat op deze route je de Guyana stroom mee hebt en dat scheelde dus enorm.

De eerste dag hadden we gelijk al 143 NM te pakken, de kop is eraf.

Hilda werd behoorlijk zeeziek en kon niets binnen houden een klein slokje water of een biscuitje en hopla pak de puts maar weer.

De nacht en de volgende morgen bleef dit ongewijzigd en dat met een scopalaminepleister achter het oor.

Deze  hadden we de vooravond voor vertrek al geplaatst, maar hij sloeg niet aan, normaal is ze dan duf en krijgt een droge mond maar niets van dit alles.

Op een gegeven moment is de maat vol en de pleister gaat eraf en na een paar uur heeft ze een Primperan zetpil genomen tegen braken  en een speciale oplossing om uitdroging tegen te gaan.

Gelukkig hielp dit en daarna bleef het ook goed pfffffffff.

Het water was ruw en een rotkoers omdat we scherp aan de wind moesten, deze ruimde in de tweede nacht en werd het leven aan boord iets comfortabeler.

De tweede volle dag 164 NM, he zou het gaan lukken op tijd te zijn?  We worden steeds hoopvoller gestemd.

Om ons heen zien we met regelmaat zeeschepen parallel langs komen en de AIS werkt perfect, heb geen enkel schip op hoeven te roepen.

Een geruststelling die scheepvaart om ons heen, waar je normaal gesproken niet zo positief over bent.

Dat komt omdat we een stuk boven Venezuela langs moeten varen, waar regelmatig piraterij voorkomt. Daarom zijn we ook meer dan 100 NM uit de kustlijn gebleven.

De derde morgen vrijdag wordt ik om 09.00 u wakker uit mijn wacht slaap en krijg te horen. LAND IN ZICHT!

Yes Tobago onder handbereik en we zijn nog mooi op tijd, tussen een aantal rotspartijen door manouvreren waar ook nog eentje vlak onder de waterlijn zit. Hilda op de punt en wijzen waar ik heen moet varen als er onraad is.

Deze derde dag 163 NM gevaren, geheel tegen de verwachting in , maar wel stiekem op gehoopt komen we binnen de kantooruren aan.

Ook kregen we nog een extra uur cadeau omdat we nog een tijdzone verder zijn. Aankomsttijd lokaal 09.45 u, mooi he  en tijd genoeg om te douchen, boot opruimen, bijboot op te pompen en de motor te monteren en wat te eten.

Bij het invaren van de baai gelijk een nederlandse bekende uit Suriname de Enjoyster waar we naast ankeren.

Later bleek ook de Bojangles en de Blue Nose verderop te liggen, die we ook in Domburg ontmoet hadden. Leuk he.

Nou eerst maar inklaren en naar de wal gevaren, op de Blue Nose waren ze druk op het voordek bezig dus even langs gevaren en gebabbeld.

Toen Joke hoorde dat we nog geld moesten pinnen, kregen gelijk wat contanten van haar toegeschoven, want de pin automaat werkt vaak niet.

En bij het inklaren moeten we wel lokaal geld hebben.

Nou dat vonden wij heel lief. Toppie Joke.

Gelukkig konden we na een tweede poging TTD`s uit dat stalen ding krijgen.

Het inklaren moest eerst bij immigration en vervolgens door naar customs, die een deur verder zat. Het is wel een lachwekkende toestand hoor, die man bij immigration had een televisie keihard aanstaan op de toonbank waar je de papieren in moest vullen.

Ook bij vragen over en weer met hard en duidelijk praten ging de televisie niet zachter hoor. Absurd.

Bij custums na het invullen van een aantal formulieren en de betaling  van 50 TTD (factor 10 minder dus) konden we verder.

 Op naar de politie, want we moesten de stempeltjes nog hebben voor onze paspoorten.

Nou die stonden ons aan te kijken of ze het in Keulen horen donderen, hij begreep hier niets van.

 Ik de stempels aangewezen van Marokko en Suriname.

Hij naar zijn superieur want de twijfel kwam, maar nee hoor was niet nodig.

Ok, have a nice day en wij weg.

Hierboven op de foto de aanlegsteiger in de Charlotville baai.

Eerst een biertje halen bij Mike en het internet op, om alles wat je dierbaar is in te lichten waar je bent.

Hier troffen we Kapitein Rob en Baudine van de Bojangles ook en hebben heerlijk wat bijgepraat over hun belevenissen.

Wordt vervolgd, oet.

Auteur: Thom

Bouwer en zeiler!

2 gedachten over “Afscheid van Suriname en dierbare vrienden.”

  1. Wat een geweldige reis maken jullie! Chapeau !!! En wat een belevenissen. Afscheid nemen doet altijd pijn. Maar je ziet elkaar weer ! Veel plezier in de “carabien “. Ach ja de franse taal vanaf nu!!! De fransen zijn “chauvinistes” oh la la! Gros bisous et amusez-vous bien !!!! Henk et Janny.

    Liked by 1 persoon

  2. hOI hIlda en Thom Fijn dat jullie weer goed zijn aangekomen en wat mooi om gelijk bekenden te zien. Nu maar weer lekker genieten van de omgeving.Hier alles goed woensdag middag voor controle bij de chirurg.het lopen gaat goed. wij genieten van de fotos en de blog oet liefs ma.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s