Good bye St. Thomas.

Langzaam dringt het door,  dat het einde van het bezoek aan de Cariben ten einde loopt.

We hebben nog wat baaitjes aangedaan en de een was nog mooier dan de andere.

De Druif of ook wel Honeymoon bay genoemd was wel erg druk en vol. Of dat nu aan de na lag??? Afijn de dag erop maar naar de Brewers Bay, hier moesten ook nog een paar nederlandse schepen liggen.

Jawel de Antares en later kwamen ook de Freya en de Blabber. Het werd weer een nederlandse enclave.
Iedere middag rond drie uur werden de bijbootjes richting strand gestuurd en koelden we daar in het water af.

Een gezellige boel was het hier en je kon de vuilnis hier makkelijk kwijt en water tanken met de jerrycans.

Na het zwemmen in het zeewater kon je hier ook douchen, tot vermaak van de schoonmaker stonden al die maffe hollanders hier hun haren/lichamen in te zepen en af te spoelen.

Tja stromend onbeperkt water is in onze ogen een luxe.

En op de vooravond van Hilda’s vertrek verhuist naar de Lindbergh Bay een plek vlakbij de terminal van het vliegveld.

Nou dat was perfect, kon peddelend naar een steiger waar we mochten liggen na toestemming vragen.

5 min. lopen en we waren op het vliegveld.

We zijn ’s avonds gelijk maar even heen gelopen en Hilda heeft zich ingecheckt.

Vandaar uit naar het strand terug en een laatste borrel samen gedronken.

Een Painkiller want Hilda had last van wat Carieb afkick verschijnselen en de baas zelf een Rum-Punch.

De volgende ochtend natuurlijk veeeeel te vroeg wakker, hierdoor genoeg tijd voor ontbijten en koffie drinken. Maar toch de klok tikt maar door en moet de vrouw weg.

Het is allemaal goed gekomen Hilda is inmiddels bij Sanne aangekomen en ik heb het solo ook gered.

Wel heel vreemd hoor na zo’n lange tijd boven op elkaars lip en dan opeens leegte.

Dat voelt heel onwennig ook al weet je dat het gelukkig maar tijdelijk is.

De dag waarop het schip op de Schippersgracht gaat, is buurman Ben van de Blabber met mij mee gevaren voor assistentie.

En dan opeens gebeuren er hele rare dingen met je schip, bijna niet in woorden uit te drukken. Kijk en huiver.

Daar gaan we op morgen.
Schipper Walewijn en Querijn van de Antares . Uitgenodigd voor een biertje met uitzicht op het laden konden we wennen aan wat ons te wachten stond.
Worden er een heleboel stroppen op je voordel gemikt.

Daar hang je dan hulpeloos 10 meter boven water in de stroppen.
Gelukkig is alles overbemeten lomp dik voor dit jachtje.
Kijk eens krijg een apart plekje voorop het schip.

Even een blik achterom. De Antares, Blabber en Freya komen hier ook nog op de nu nog lege bokken.

Auteur: Thom

Bouwer en zeiler!

2 gedachten over “Good bye St. Thomas.”

  1. Afscheid nemen valt niet mee van een prachtige boot waar jullie zo lang mee gereisd hebben . Waarschijnlijk voelde het als een! Gelukkig is het tijdelijk en krijgen jullie nog een heel mooi eindstuk. Goede reis voor Blue Dream en haar bemanning. Dit keer los van elkaar. Wie weet tot ziens in september als we even in Nederland zijn

    Liked by 1 persoon

  2. Gd,

    Alles goed en wel op de schippersgracht. Ik heb op de blog even naar de bouw foto’s gekeken. Zeer indrukwekkend. Wij varen nu langs de azoren (te zien via marinetraffic) we hebben een voorspoedige reis, geen golf zeewater over ons dek gehad, enkel regenwater, alles is wel met de bue dream. Dindagochtend aankomst te southampton.

    mvgr,
    B. Boutsma
    Kapitein Schippersgracht

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s