Plymouth, River Helford en de Scillies.

Na de River Dart naar Plymouth, dit was een behoorlijke overgang om van het beslotene van de rivier naar het weidse en open baai van Plymouth te zijn.

In Plymouth zelf zij we nog een tak van de rivier op gevaren, maar zoals de ervaringen al ingaven bij grote steden is elke vierkante meter  bezet en gebruikt. Dus dokken als je ergens ligt, daar hebben we als rechtgeaarde “groningers” problemen mee.

Dus trug naar de baai en waren op de heenweg al een mooie beschutte hoek tegen de wind en golven voorbij gevaren.

Hier lagen nog een aantal schepen voor anker, maar het grosso modo verdwijnt als de zon zakt en zijn de dagjesmensen uit de stad.

Plymouth vonden we op zich niet zo bijzonder en na een dag verder gevaren naar de Helford river.

Als de wind uit het oosten komt moet je als je westwaards reist het nemen, want westenwinden komen hier meer voor en zijn gebruikelijk.

We zijn dan ook maar 1 nachtje in de monding van de River Helford gebleven, op de terugweg zouden we dit wel goedmaken.

We hadden eigenlijk al besloten niet meer naar Schotland te gaan, hiervoor moeten we veel zeiluren maken en minder bekijken, om maar naar boven te komen. Dat vinden we beiden niet leuk en genieten meer van de dagtripjes.

Op naar de Scillies het meest westelijke reisdoel van Engeland.

Om er te komen moet je goed weer hebben, want je moet door een onstuimig stukje vaarwater, waar het weer in notime kan omslaan.

Dat bleek onderweg ook wel, de wind is onderweg pal op de kop gaan staan en in kracht toegenomen, gelukkig waren we er bijna.

Tevens kregen we mist, daar was ik minder blij mee in onbekend rotsig gebied.

Toen de eerste beelden van St. Mary`  s op ons netvlies geprojecteerd werden, trok de mist ook gaanderweg op. Gelukkig maar, alleen op een electronische kaart varen maakt je wel onrustig.

De zuidelijke baai eerst bekeken, maar niet geschikt om te ankeren, men had hier weer de nodige betonblokken gedumpt met een mooring, zodat ankeren niet meer kon.

Omgevaren naar de baai van Hugh Town en daar hetzelfe verhaal, dus maar een mooring opgepikt, de laatste!

Na onze binnenkomst zijn alle boten na ons weer weggevaren om elders hun geluk te beproeven.

De bijboot hebben we constant achter ons aan gesleept, zo hoefden we hem niet iedere keer op te blazen en veervolgens weer leegpompen en opruimen.

Nadeel is dat het remt achter je schip, maar wij hadden de tijd gelukkig en is het geen wedstrijd.

Na op St. Mary` s rond gewandeld te hebben, besloten eerst naar het buur eiland te gaan St. Agnes.

Dit is een heerlijk rustig eiland en een echt “backpacker” gebied.

Hier konden/moesten we weer ankeren, nou daar straf je ons niet meer mee hoor.

Na hier twee nachten gelegen te hebben naar de noord-oost hoek van St. Mary` s gevaren een baai genaamd Watermill Cove.

Hier moesten we ook weer achter het anker en hadden deze plek alleen even om te overnachten.

De volgende dag om de noordkant gezeild van de Scillies om tussen Bryher en Tresco het anker wederom te laten vallen.

Na kentering van het tij stond hier zoveel stroom, dat we toch maar een mooring opgepakt hebben, een beetje te tricky 😉

 Met de bijboot naar Bryher strand gevaren en de hem zo hoog mogelijk gelegd, tij verschilt hier tussen de 4 en 5 meter en dat is behoorlijk veel.

Doordat we in de namiddag waren en op zondag was het een”dooie” boel, men is hier afhankelijk van de ferry tussen de eilanden en de (dag)toeristen waren al weer vertrokken. Hierdoor waren alle cafe` s en restaurants gesloten verwachten geen klanten en alleen op afspraak eten.

Maar ondanks dat hebben we hier heerlijk rond gewandeld.

Maandag zijn we naar de andere kant van Tresco gevaren en daar voor anker gegaan. Ook hier weer met de bijboot de wal op en dit keer moesten we een behoorlijk eind lopen, voordat we de bijboot op veilige hoogte hadden liggen.

Hilda wilde heel graag de botanische tuin (Tresco Abbey Garden) bekijken die “subtropisch” moest zijn. Zelfs ik met de niet groene vingers vond het een indrukwekkende tuin, er was veel aandacht geschonken aan details en hier waren planten en bomen van verschillende wereld delen. En dit alles gewoon buiten in de open lucht, geeft wel aan hoe bijzonder deze plek is.

Na dit bezoek nog een paar boodschapjes uit de plaatselijke supermarkt gehaald. Ook alleen het hoogst noodzakelijke want de prijzen waren hier verdubbeld vergeleken bij de wal.

Nog langs een Gallery gekomen waar we niet ongezien voorbij wilden, prachtig die lokale kunst maar ze weten van prijzen hier.

In de dorpskroeg  “The New Inn” een heerlijk ijsje gehad, gemaakt door een lokale boer van de Scillies, heerlijk. Dit nadien afgedekt met een Ale.

Auteur: Thom

Bouwer en zeiler!

2 gedachten over “Plymouth, River Helford en de Scillies.”

  1. Dag Blue Dream! Net jullie blog ontdekt, wat leuk! Wij zijn met onze boot net terug van drie weken in hetzelfde vaargebied! (ik ben wel wat achterop met bloggen, net Salcombe gepost… Het vervolg (Falmouth, Newlyn, Isles of Scilly en terug via Dartmouth, Boulogne en Dunkerque naar onze thuishaven Nieuwpoort) moet in de loop van de weken nog komen! Ik volg jullie zeilavonturen! Groeten van Adelheid en Stanislas, crew van de Pat Panick

    Liked by 1 persoon

    1. Fijn te horen dat het leuk is om onze blog te lezen.
      Mooi gebied zuid engeland. Ook ik moet de blog nog updaten zijn nu al in Oostende. Nieuwpoort hebben we afgelopen jaar op de heen weg aangelopen. Het Nieuwpoort Eye is al weg zag ik eergisteren 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s