Terug via dezelfde route als ook gekomen.

Eerst moet ik een ding nog rechtzetten, want achteraf zie ik dat de Scillies abrupt afgebroken is op de blog.

Na het dagje op Tresco en het tuin bezoek zijn we de volgende dag vertrokken en wel richting oost dezelfde weg terug als we ook gekomen waren naar de Scillies.

Via Schotland wat toch eerst het doel was hebben we verworpen, want we zijn “zen” onderlangs gekropen en willen ook zo verder reizen.

Dus een langere tripbovenlangs zou ons onder tijdsdruk zetten en zo willen we onze reis niet afsluiten.

Van Tresco zijn we naar de Helford terug gevaren en nu verder op de rivier naar het plaatsje zelf. De plaatselijke sailing yacht club voorzag ons van een mooring.

De visitors liggen aan de groene mooringen.
De yacht club van Helford. Prima voorzieningen.

Hier konden we ook gebruik maken van douches, wifi en de bar.

Ook nog even rondgewandeld door het “dorpje”, met recht tussen haakjes want met ingehouden adem kon je er haast doorheen rennen.

Grappig de auto’s mogen door het water.
Boot garage, alleen bij hoog water!
Subtiele manier van een verkeersdrempel 😉

De volgende dag met een straffe wind uit het Noorden naar Falmouth gegaan op de motor, nu was dit maar een paar mijl gelukkig.

We hebben hier in een zijrivier eerst een paar dagen aan een mooring gelegen en de laatste overnachting een Marina in om alles weer bij te tanken.

Water, diesel en de bakken met fourage weer aanvullen en jawel de Lidl was o zo toevallig net om de hoek op loopafstand.

Van Falmouth gezeild naar Plymouth waar we een ankerbaai aan de Westzijde opgezocht hebben en hier heerlijk rustig gelegen hebben naast het eiland voor de stad.

Ook konden we onze nieuwste pilot die we hier op de heenweg gekocht hebben weer retour doen. Een schappelijke winkel die Sea Chest.

Ik vlieg hier eigenlijk een beetje in sneltreinvaart langs de kust, maar dat komt ook dat veel hier al besproken is geweest op de heenweg.

Vanuit Plymouth door naar een nieuwe rivier de Salcombe. Dit was tijdens de Tweede Wereldoorlog de uitvals basis van D-day.

Mooi dorpje. Salcombe.
En heel dicht op het landelijke
Kneuterige straatjes.
Prachtige villa’s
Jawel het was weer eens zonnig.
Heerlijk rustige ankerplek ten noorden van het dorp.
Net als op de River Dart hier ook vuilnis pontoons.
En bij het dorp nog een.

We vonden het wel een mooie plek maar zoals al zo vaak gezegd erg druk overal mooringen waar je tussen door moet slalommen. En je moet verdorie zelfs havengelden betalen terwijl je voor anker ligt. Een graai cultuur heerst hier wel en als het nou een paar pond is om de voorzieningen voor algemeen gebruik in stand te houden is. Nee dus 10 pond voor een zakje vuilnis als je die per dag al weg zou brengen.

Afijn ga hier verder ook geen woorden aan vuil maken, de meeste zeilers weten wel hoe de vlag er hier bij staat aan de Zui-Engelse kust.

Nostalgie. Op dit apparaat kwam je naar NL toch Ralf?

Van Salcombe zijn we naar Dart River gegaan en na een nachtje naar boven en in een baai boven Torquay gezeild de Anstey` s Cove een prachtige plek.

Voor anker in Anstey’s Cove.
Er is een kiosk met terras en toilet op de wal, maar verder niets. Overdag wat lokale bevolking die er wat komt uitwaaien en relaxen. Maar over het algemeen genomen rust, heerlijk.

De landingsplaats voor de bijboot en de kiosk. Na sluitingstijd ben je hier alleen .
Mooi he!
Helemaal in de verte ligt Exmouth.
Als je goed kijkt zie je beneden wat poppetjes.

Torquay zelf zijn we ook nog heen gelopen van af hier, en dan kom je in een heel andere wereld. Men noemt het hier de Riviera kust van Engeland en de hoeveelheid mensen die hier rondlopen laat dat ook blijken. Kermisachtige toestanden gokhallen, alles wat de toerist blieft is hier te vinden, zelfs een mini-London Eye (Reuzenrad). 

Prachtige blik vanaf de stad naar het westen.

Na een paar dagen hebben we het hier ook wel gezien en willen we verder.

Kwam “en passent” er ook achter dat de olie in de saildrive weer wit was, grrrrr.

Dus voorzichtig varen en zo weinig mogelijk gebruiken als maar mogelijk is.

De volgende stop hoe toevallig Portland Bill en gaan we weer naar dezelfde club als ook op de heenweg.

Dit keer wordt het een lange adem, want er is deze week geen monteur aanwezig, allemaal naar een “grote klant’ met panne in Frankrijk.

Woensdag de 19e kunnen we eruit en is er een VP monteur.

In de tussentijd hebben we hybride fietsen gehuurd voor drie dagen.

Een paar stukken langs de autoweg naar Dorchester fietsen.
Even een rust momentje halverwege.
Dit zit toch weer anders na een jaar.
Ik was ook niet vrij van zadelpijn.
Uitzicht naar het zuiden naar Portland Bay.

De 1e middag hebben we gewijd aan inkopen doen van boodschappen 

Alles moet op de rug en kunnen maar beperkt “zware zaken” meenemen.

De 2e dag naar Dorchester gepeddeld en we moesten stevig op de peddels staan af en toe. Ja dat zijn wij niet gewend die bulten.

Dorchester in zicht.
St. Peyers Church uit begin 1e eeuw.
Hoofdstraat in Dorchester.
Prachtige uitzichten hier.

We konden onze fietsen voor de nacht parkeren bij een hotel (Old Castle Hotel) vlakbij het strand waar we met de bijboot aan land gingen.
Perfect geregeld dus, het heeft ons een paar biertjes gekost en zondag 16-7  zijn we ergaan eten.

http://www.theoldcastlehotel.co.uk/index

Heerlijk, eten wat de pot schaft voor £ 6.50 pp ze noemen het carvery hier, een soort lopend buffet.

De kreek achter de grinddijk tussen Portland en “Vaste wal”
Een puist wind bovenop die dijk.

Je ziet Hilda denken. “Dat wil ik ook!”

We hebben hier in de omgeving flink wat rondgetoerd en Portland en Weymouth is geen onbekende plek meer.